Main menu

Psychoterapia

Psychoterapia nie jest jedynie leczeniem. To możliwość zobaczenia siebie w nowym świetle, odkrywanie własnych możliwości. Dzięki niej uczymy się brać odpowiedzialność za swoje życie

Co może dać psychoterapia:

  • Otrzymasz wsparcie w walce z problemem i obiektywną opinię specjalisty
  • Nazwiesz swój problem
  • Poznasz źródło cierpienia
  • Odzyskasz równowagę

Jakie formy psychoterapii są dostępne?

Psychoterapia nie jest jednolitą formą pomocy psychologicznej. Na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat powstało kilka ważnych koncepcji teoretycznych. Stały się one podstawą do wypracowania praktycznych metod pracy z klientem/pacjentem. Każda z nich w inny sposób postrzega rozwój człowieka, jego funkcjonowanie emocjonalne, mechanizmy powstawania problemów psychicznych i sposoby ich leczenia.

psychoterapia

Wybierając optymalną psychoterapię warto zwrócić uwagę na następujące kryteria:

1. Czas trwania:

a. Psychoterapia długoterminowa trwa kilka miesięcy lub nawet lat. Spotkania odbywają się minimum raz w tygodniu (w terapii psychoanalitycznej nawet 3-4 razy w tygodniu), przez ustalony wcześniej okres czasu.

b. Psychoterapia krótkoterminowa, w której umawiamy się najczęściej na kilka spotkań z psychoterapeutą raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie. Liczba spotkań jest z góry ustalona.

2. Forma:

a. Terapia indywidualna to regularne indywidualne spotkania klienta z psychoterapeutą, w czasie których pracuje się nad jego osobistymi kłopotami.

b. Terapia grupowa to forma, w której spotyka się jednocześnie kilka lub kilkanaście osób i jeden lub dwóch psychoterapeutów. Osoby uczestniczące w grupie terapeutycznej mogą obserwować swoje emocje w kontakcie z innymi, otrzymują nadzieję na pomyślne rozwiązanie swoich kłopotów oraz życzliwość i wsparcie ze strony innych. Interakcje zachodzące pomiędzy poszczególnymi uczestnikami mogą przyczynić się do zmiany ich postaw życiowych.

c. Terapia rodzinna to spotkanie wszystkich lub kilku członków rodziny z zespołem terapeutów.

3. Paradygmat:

Terapia behawioralna kładzie nacisk na zachowania, a nie na wewnętrzne przeżycia. Objawy to wyuczone nawyki, które są powtarzane pomimo tego, że nie przynoszą pożądanych skutków. Proces terapii ma na celu oduczenie się tego, co nie jest użyteczne i powoduje dyskomfort. Terapeuta wciela się w rolę modela, który kształtuje prawidłowe nawyki.

Terapia poznawcza bazuje na przekonaniu, że zaburzenia emocjonalne są efektem zakłóceń w myśleniu, postrzeganiu i interpretowaniu otaczającego świata. Nieprawidłowa ocena rzeczywistości prowadzi do wyuczenia się niepożądanych zachowań. Psychoterapeuta poznawczy w swoim gabinecie zwraca uwagę na myśli, przekonania pacjenta. Problemy życiowe lub zaburzenia psychiczne rozumie jako skutek pewnej powtarzającej się tendencji do określonego, specyficznego myślenia. Na ogół te tendencje mają charakter deprecjonowania siebie, ale mogą także polegać na wygórowanym obrazie własnych możliwości itp.
W toku psychoterapii:

  • identyfikuje te tendencje w odniesieniu do konkretnych sytuacji życiowych, wskazuje na związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy myślami a samopoczuciem i funkcjonowaniem,
  • identyfikuje źródła tych tendencji – co oznacza „mentalną podróż w świat dzieciństwa”,
  • dąży do ich zmiany co nazywa się poznawczą restrukturyzacją.

Może zmieniać przekonania, myślenie poprzez racjonalną dyskusję – gdzie pacjent i terapeuta wspólnie poruszają się na rzeczowej płaszczyźnie rzeczywistości. Nierzadko terapeuta poznawczy korzysta z metod psychoterapii behawioralnej i zaprasza do różnych form eksperymentów, które unaoczniają, że można inaczej.

Terapia poznawczo-behawioralna ma jasną strukturę i jest nastawiona na konkretny cel. Najczęściej prowadzona jest przez krótki czas.

Z kolei terapia humanistyczna zakłada, że każdy człowiek jest wolną istotą, która może o sobie decydować. Zaburzenia są efektem chwilowej niezdolności do określenia samego siebie i rozpoznania swoich uczuć i potrzeb. W związku z tym zadaniem psychoterapeuty jest wspieranie klienta i towarzyszenie mu w przezwyciężaniu trudności. Podstawą ich wzajemnej relacji jest empatia i zrozumienie. Praca dotyczy aktualnej sytuacji, nie koncentruje się na przeszłości.

 

psychoterapii

Terapia systemowa uwzględnia kontekst społeczny w jakim żyje człowiek. Podkreśla, że jest on częścią wielu systemów, które sam współtworzy i które silnie na niego wpływają. Najważniejszym systemem, w jakim funkcjonuje jednostka jest jej rodzina. Problemy emocjonalne mogą być wynikiem zaburzonej struktury rodziny lub komunikacji pomiędzy jej członkami. W związku z tym terapia koncentruje się na procesach i relacjach, które łączą poszczególne bliskie sobie osoby.

Psychoanalityk bądź terapeuta korzystający z metody terapii psychodynamicznej, w kontakcie z pacjentem/klientem zwraca uwagę nie tyle na warstwę werbalną, ale na ukryte znaczenia przekonań, uczuć i zachowań. Posłuży się przy tym szeroko znaną techniką interpretacji. Podczas rozmowy podkreśli rolę nieświadomości, a celem będzie uświadomienie tychże ukrytych znaczeń pacjentowi. Sesje tego typu nie są z góry planowane – to pacjent decyduje jak potoczy się spotkanie. Tego typu psychoterapia jest długoterminowa, może trwać aż kilka lat aż do osiągnięcia upragnionej zmiany, a będzie to zmiana osobowości. Wszystkie spotkania trwają tyle samo czasu, odbywają się regularnie tego samego dnia tygodnia.

Kto może prowadzić psychoterapię?

Jedynie osoba, która skończyła studia wyższe (z reguły psychologię, pedagogikę lub inny kierunek związany z pomaganiem), a następnie podyplomowe studia z psychoterapii. Szkolenie tego typu trwa zwykle kilka lat i kończy się egzaminem. W trakcie jego trwania przyszły terapeuta poznaje wszystkie wymienione wyżej podejścia teoretyczne. Następnie uczy się wybranego przez siebie sposobu pracy z klientem. Nauka ta obejmuje zarówno elementy teoretyczne, jak i praktyczne prowadzenie sesji pod okiem doświadczonego specjalisty – superwizora. Superwizor regularnie spotyka się ze swoim podopiecznym i omawia z nim przebieg jego pracy. Dzięki temu osoba ucząca się może rozwijać swoje umiejętności, a także korzystać ze wsparcia i doświadczenia starszego kolegi. Ważnym elementem szkolenia jest własna terapia. Dzięki niej przyszły psychoterapeuta zyskuje świadomość własnych ograniczeń i nieświadomych emocji i motywów.

Pamiętaj, że podstawą kontaktu z psychoterapeutą powinna być szczerość i otwartość. Dlatego nie obawiaj się pytać o wszystko to, co budzi twoje obawy i niepokój. Nie wstydź się poprosić o to, by specjalista opowiedział ci o swoich kwalifikacjach zawodowych. Kwestia jego kompetencji nie powinna być tematem tabu.

 

psychoterapeuta

Jak wygląda terapia?

Psychoterapia opiera się rozmowie i wspólnym poszukiwaniu drogi do zmiany. Pierwsze spotkania z terapeutą mają zwykle charakter konsultacji wstępnych. Ich celem jest rozpoznanie problemu, określenie oczekiwań i celu terapii. Z reguły ten etap kończy się zawarciem kontraktu. Jest to umowa pomiędzy klientem i psychoterapeutą, która określa zasady współpracy np. długość trwania sesji, ich częstotliwość, koszt. Sprecyzowanie reguł wspólnej pracy zwiększa poczucie bezpieczeństwa, ułatwia uniknąć niezadowolenia i rozczarowania, a także staje się dodatkową motywacją. Sesja terapeutyczna trwa około 50 min i zazwyczaj odbywa się raz w tygodniu. Długość czasu trwania całej terapii zależy zarówno od jej formy jak i rodzaju problemu, z których chcemy sobie poradzić.

Nasi psychoterapeuci to:

  • wykwalifikowani i certyfikowani terapeuci wszystkich wiodących metod terapii
  • osoby z wieloletnim doświadczeniem i praktyką kliniczną
  • członkowie PTP
  • pracują pod stałą superwizją
  • wysłuchają Cię i zrozumieją Twój problem
  • zachowają wszystkie powierzone im informacje w tajemnicy
  • będą wspierać Twoje dążenie do zmiany

Znajdź swojego terapeutę we Wrocławiu i i umów się na spotkanie 71 361 04 77

Facebook