Techniki behawioralne do pracy z dziećmi w domu

Techniki behawioralne do pracy z dziećmi w domu

Część rodziców doświadcza w zachowaniu swoich dzieci objawy nadpobudliwości i trudności z utrzymaniem uwagi na zadaniu. Cechy te są szczególnie dokuczliwe, gdy oczekujemy od dziecka mobilizacji i sprawnego wykonania zdania np. podczas odrabiania lekcji. Czasem wykonywanie pracy domowej niesie ze sobą koszty emocjonalne zarówno po stronie dziecka, jak i rodzica.

Nauka w domu

techniki nauki w domuW obecnej, nowej dla nas sytuacji, gdy nauka została przeniesiona ze szkoły do domu w wielu domach dochodzi do sytuacji konfliktowych, przepychanek słownych między rodzicami i dziećmi. Trudno jest motywować dzieci do systematycznej pracy, nauka zaczyna się rozciągać w nieskończoność, czasem wypełniając cały dzień i niosąc ze sobą negatywne koszty w postaci napiętej, konfliktowej atmosfery w domu. W moich artykułach postaram się wyjść naprzeciw Państwa problemom i przybliżyć techniki behawioralne przydatne do pracy z dzieckiem w domu.

Planowanie nauki w domu

Każdego dnia rozpoczynając czas nauki proponuje przygotować wraz z dzieckiem plan pracy. W punktach rozpisujemy, czym się dzisiaj będziemy zajmować i szacujemy ile czasu może nam to zająć – dziecko uczy się w ten sposób zarządzać swoim czasem i zyskuje poczucie, że oprócz nauki w tym dniu może wydarzyć się jeszcze coś miłego 🙂 Zatem konstruujemy na początku tzw. check listę!

Rozdzielamy materiał na małe porcje, jasno określamy efekt – po czym poznać, że zadanie zostało wykonane? Na check liście dziecko może odkreślać zadania już wykonane.

Przykładowa check lista dotycząca wypracowania:

  • dokładny plan pracy (razem z tatą)

  • szukanie materiałów w internecie (razem z tatą)

  • napisanie na brudno

  • sprawdzenie i poprawienie (razem z tatą)

  • przepisanie do zeszytu

  • szukanie błędów (razem z tatą)

  • nagroda – lody z tatą 🙂

Odrabianie lekcji jest podzielone na części, po których następują krótkie przerwy na wietrzenie głowy. Pamiętaj, by w czasie przerwy dziecko nie zaczęło robić czegoś, od czego trudno je będzie oderwać. Należy wcześniej ustalić z nim, co może robić podczas takich przerw. Zawsze warto zrobić przerwę, gdy widzimy, że dziecko ma wyraźne kłopoty z koncentracją.

  • Zadbajmy o to by maksymalnie ograniczyć liczbę bodźców docierających do dziecka w czasie nauki (posprzątane biurko, wyłączony telewizor, komputer, wyniesienie z pokoju smartfonów, poproszenie rodzeństwa o niewchodzenie do pokoju.

  • W miarę możliwości dziecko powinno siedzieć daleko od okna lub tyłem do niego.

  • Technika “pustego biurka” – na biurku znajdują się tylko rzeczy potrzebne do pracy.

  • Zadbajmy o wyciszenie pomieszczenia, zamknijmy okno.

  • Unikamy wdawania się w dyskusje z dzieckiem.

  • Pijemy i jemy tylko w czasie przerwy.

  • Jeżeli zadanie jest długie podziel je na etapy i każdy z nich traktuj jako osobne zadanie.

  • Ustawiaj minutnik na czas odrabiania poszczególnych zdań – jeśli dziecko zmieści się w czasie dostaje bonusową nagrodę.

  • Kieruj się zasadą – najpierw obowiązek potem przyjemność, możesz ustalić z dzieckiem jakie przyjemności będzie miało, gdy skończy się uczyć.

  • Jeżeli dziecko szybko i poprawnie wykona swoją pracę nie wrzucaj mu dodatkowych obowiązków, bo straci motywację do sprawnego odrabiania lekcji.

Owocnej nauki!

Agnieszka Kalita – psycholog, psychoterapeuta

(źródło: Artur Kołakowski, Agnieszka Pisuła – Sposób na trudne dziecko)