Accessibility tools panel
X

Stawianie granic dziecku – jak to robić mądrze? Sprawdzone metody

Stawianie granic dziecku jest dla niego czymś nowym w toku rozwoju. Zadaniem rodzica jest wspieranie malucha zarówno w poznawaniu, jak i ustalaniu granic. Wyznaczanie granic dziecku jest łatwe, zwłaszcza jeśli stara się uniknąć przymusu, przekupstwa czy gróźb. Jak robić to mądrze?

Stawianie granic dziecku – psychologia

W toku rozwoju stawianie granic dziecku jest czymś kluczowym. Rodzic jest odpowiedzialny za to, aby wspierać swoją pociechę w obszarze poznawania zakazów i nakazów. Należy też pamiętać, że wyznaczanie granic dziecku ma jedną bardzo ważną zasadę: trzeba pozwolić dziecku doświadczać, a nie tylko ciągle słuchać, że czegoś się mu zabrania. Stawianie granic dziecku jest bardzo potrzebne w kontekście psychologicznym.

Po co dziecku stawiać granicę? Po to, aby mogło doświadczyć pewnej organizacji oraz porządku świata, która ma swoje źródło w różnych wartościach. Rodzice, dla których najwyższą wartością jest szczerość i prawda, postawią granicę kłamstwu. Ludzie, którzy cenią wzajemny szacunek i miłość w rodzinie, nie dopuszczą do przemocy.

Stawianie granic dziecku – przykłady

Gdy dziecko przychodzi na świat, nie doświadcza niemal żadnych ograniczeń ze strony swoich opiekunów. Nic dziwnego, ponieważ rodzice zajmują się wówczas wyłącznie zaspokajaniem jego potrzeb. Istnieją jednak przykłady, w których wyznaczanie granic dziecku ma miejsce w okresie niemowlęctwa (gdy nie pozwala się dziecku ciągnąć za włosy, gdy zabiera się mu od ust pokarm po ugryzieniu piersi, gdy opiekun daje szansę dziecku doświadczyć, co oznacza zaczekać moment, zanim weźmie się je na ręce). W chwili, gdy maluch zaczyna chodzić, słowne wyznaczanie granic dziecku nie wystarczy. Aby umożliwić mu pełne zrozumienie ich znaczenia, dziecko musi doświadczyć tych granic. W jaki sposób?

Stawianie granic dziecku – ćwiczenia

Trzeba zastąpić samo wydawanie poleceń dziecku (np. „Nie podchodź do gorącego czajnika, bo się poparzysz”), wzięciem go na ręce i zabraniem w inne miejsce. Można do tego dodać komentarz, który wytłumaczy dziecku, że w tamtym miejscu akurat nie można się bawić i pokazać, gdzie znajduje się w takim razie miejsce do tego odpowiednie, a także, czym może się w tej chwili zająć. Jeśli chcesz wiedzieć, jak stawiać granice dziecku w skuteczny sposób, musisz zdawać sobie sprawę, że w wyżej opisanej przykładowej sytuacji dziecko jeszcze wielokrotnie będzie podchodzić do gorącego czajnika. Będzie sprawdzać, czy Twoja reakcja będzie taka sama, jak poprzednio. Dziecko będzie chciało się przekonać czy tej granicy na pewno nie można przekraczać.

Dlaczego stawianie granic jest ważne?

Ponieważ pomagają one dziecku poczuć bezpieczeństwo i to, jak zorganizowana jest rzeczywistość. Dzięki granicom dziecko zdaje sobie też lepiej sprawę, jak poruszać się w najbliższym otoczeniu, czego nie wypada robić, a w przyszłości poradzi sobie doskonale także w nowym środowisku. Na bazie doświadczeń, mały człowiek kształtuje u siebie niezbędne życiowe kompetencje oraz poczucie własnej wartości.

Stawianie granic dziecku

Jak skutecznie stawiać granicę dziecku?

Aby stawiać skutecznie granice, trzeba dostarczać dziecku odpowiednich wskazówek, a nie tylko mu wszystkiego zakazywać. Przykład? Opiekun może wydać dziecku polecenie, aby się zatrzymał lub szedł dalej, zamiast mówić, aby nie skakało lub nie biegało po śliskiej podłodze. Zamiast mówić w takich sytuacjach, żeby dziecko czegoś nie robiło, warto dać mu jasno do zrozumienia, co ma zrobić, usiąść na kanapie, a może ubrać kapcie, aby się nie poślizgnąć? A więc jak wyznaczać dziecku granice, aby było to dla niego zrozumiałe i skuteczne? Trzeba określić, jakie masz wobec niego oczekiwania. Pokazując maluchowi, czego od niego oczekujesz, prezentujesz jasno alternatywę. Dziecko wtedy widzi, jakie ma do wyboru zachowanie zastępcze. W momencie, gdy nie życzysz sobie, aby dziecko biegało boso po śliskiej podłodze, nie mów więc „przestań”, ale powiedz: „chciałbym teraz, żebyś usiadł koło mnie na chwilę i poczytamy sobie bajkę”. To także metoda na to, jak nauczyć dziecko stawiać granicę, ponieważ gdy zobaczy ono dobry przykład, samo w przyszłości także będzie umiało to zrobić.

Jak wyznaczać granice dziecku – pomoc terapeutyczna

Aby wiedzieć, jakie granice stawiać dziecku, kluczowa jest także wiedza o tym, jak rozmawiać z dzieckiem o emocjach. Czasem sytuacja jest jednak zbyt skomplikowana i w grę wchodzą trudne zachowania dzieci, które sprawiają, że od dłuższego czasu nie można dojść do żadnego porozumienia. Wszystko to powoduje kolejne napięcia, kłótnie i frustrację. Wówczas bardzo pomocny może okazać się psycholog rodzinny. W SUPER-ego regularnie prowadzimy konsultacje dla rodziców i dzieci. Terapia rodzinna pozwala każdemu członkowi rodziny z osobna na opowiedzenie historii. Dzięki sesji terapeutycznej rodzina ma szansę się wzajemnie usłyszeć, spojrzeć na bliskich oraz problemy z innej perspektywy. Zapraszamy na konsultacje ze specjalistą.

Zobacz także

Kryzys wieku średniego – kiedy się zaczyna, ile trwa, co robić?

Kryzys wieku średniego u mężczyzn, jak i u kobiet to temat, który wzbudza często wiele emocji i skłania do głębszych refleksji. Dla niektórych jest to okres, ...
więcej »

Hejt w internecie – czym jest i jaki może mieć skutek

W ostatnim czasie można odnieść wrażenie, że brak życzliwości, a czasem wręcz agresja to już pewnego rodzaju norma w internecie. Nieprzyjemne komentarze w mediach społecznościowych, na ...
więcej »

Syndrom Piotrusia Pana – przyczyny, objawy, pomoc

Syndrom Piotrusia Pana to zjawisko, które w dzisiejszym społeczeństwie budzi coraz większe zainteresowanie, zarówno wśród psychologów, jak i osób zmagających się z trudnościami dorosłości. Choć większość ...
więcej »

Trudne dziecko – czyli jakie?

Jak postępować z trudnym dzieckiem? W jakich okolicznościach można w ogóle stwierdzić, że nasza pociecha to„trudne dziecko”? Wraz z wejściem w okres nastoletni, często zaczynają pojawiać ...
więcej »

Zakończenie psychoterapii. Kiedy i jak rozstać się z terapeutą?

Zakończenie psychoterapii to ważny etap w procesie zdrowienia i rozwoju świadomości. Podjęcie tej decyzji wymaga zrozumienia własnych potrzeb i gotowości do samodzielnego radzenia sobie z życiowymi ...
więcej »

Jak radzić sobie z samotnością?

Samotność to stan emocjonalny, a nie obiektywny fakt. To, że ktoś siedzi sam w domu, nie oznacza od razu, że jest samotny. Podobnie – można też ...
więcej »

Wewnętrzny krytyk – jak sobie z nim radzić?

W każdym z nas mieszka wewnętrzny krytyk – ten subtelny głos, który potrafi podważyć każdą decyzję, ocenić nasze umiejętności, a czasem nawet zrujnować wiarę we własne ...
więcej »

Zaburzenia ze spektrum autyzmu. Autyzm i zespół Aspergera – objawy u dzieci i dorosłych

Autyzm jest zaburzeniem rozwijającym się na wczesnym etapie życia. Dotyczy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, a ponieważ może objawiać się w różny sposób i mieć zróżnicowany stopień ...
więcej »

Proszę obrócić urządzenie