Accessibility tools panel
X

1 marca – Dzień Wiedzy o Samookaleczeniach

Co roku pierwszego dnia marca obchodzony jest Dzień Wiedzy o Autoagresji. Misją tej inicjatywy jest podniesienie wśród społeczeństwa świadomości istnienia problemu i jego rangi. Zjawisko to występuje często wśród młodych ludzi. Co jest powodem samookaleczeń? Jak sobie z nim radzić? Jak reagować? W jaki sposób można pomóc i jak rozmawiać z osobami, które umyślnie zadają sobie ból, uszkadzając ciało? Na te i inne pytania odpowiemy w tym artykule.

Samookaleczenia – przyczyny

Co jest powodem samookaleczeń? Najczęściej umyślne zadawanie sobie ran to wynik depresji i niskiego poczucia własnej wartości. Wiele osób, które świadomie się okaleczają to osoby, wobec których w przeszłości stosowano przemoc. Zjawisko samookaleczenia często pojawia się też u młodych osób, które przeżyły traumatyczne wydarzenia. Autoagresja to bardzo niebezpieczne zachowanie, którego nie należy bagatelizować nawet jeśli na początku może wydawać się niegroźne. Wiele źródeł podaje, że ok. 30% osób, które przynajmniej raz dokonało aktu samoagresji, w ciągu jednego roku najprawdopodobniej zrobi to jeszcze raz.

Samookaleczenie – czym właściwie jest?

Temat autoagresji jest często tematem tabu i wielu osobom kojarzyć się może tylko z umyślnym zadawaniem sobie ran za pomocą ostrego narzędzia w niewidocznych na co dzień pod ubraniami miejscach na ciele. Jednak samookaleczenie to zjawisko, które może mieć wiele innych, mniej bezpośrednich odsłon. Nie posiada ono jednak jednoznacznej definicji. To zbiór zachowań, które mogą świadczyć m.in. o depresji. Ma na celu rozładowanie silnych emocji, z którymi człowiek nie może sobie poradzić. Samookaleczanie często stanowi sposób kontroli nad własnym ciałem.

Przejawy autoagresji

  • Oprócz samookaleczania bezpośredniego istnieje jeszcze autoagresja pośrednia, która często przejawia się prowokowaniem przemocy. Wtedy następuje poddawanie się agresji ze strony innych osób bez żadnej obrony.
  • To też różnego rodzaju działania zagrażające życiu.
  • Symulowanie chorób i poddawanie się bolesnym i ryzykownym badaniom także należy do przejawów autoagresji.
  • Może ona przyjąć formę zaprzestania dbania o zdrowie oraz higienę własnego ciała.
  • Nadmierne kolczykowanie ciała, drastyczne diety i nieuzasadnione operacje plastyczne również stanowią przykład samookaleczania.
  • Najbardziej drastycznym przykładem jest samobójstwo. Wśród osób, które stosują agresję wobec siebie samych, ryzyko popełnienia samobójstwa jest nawet pięćdziesięciokrotnie wyższe, niż w grupie, które nie wykazuje takich zachowań.

Jak reagować i jak można pomóc?

Na informację o samookaleczaniu się osoby z najbliższego otoczenia nie powinno się w żadnym wypadku reagować złością, oskarżaniem, szantażem emocjonalnym czy krytyką. Więc jak reagować? Bardzo ważna jest tu umiejętna rozmowa. Osoba, która umyślnie uszkadza swoje ciało potrzebuje dużo zainteresowania ze strony drugiej osoby. Każda udana konwersacja na ten trudny temat z kimś, kto potrafi zrozumieć jej cierpienie, przynosi ulgę i pozwala rozładować napięcie. A to już stanowi duży krok do wyzwolenia się od autodestrukcyjnych zachowań.

Dbaj o najbliższych i postaraj się nie dopuścić, aby załamanie nerwowe, trauma czy jakieś nieprzyjemne przeżycie przerodziło się w poważniejsze zaburzenie psychiczne. Oferta SUPER-ego skierowana jest do osób, które zmagają się z problemem samookaleczeń. Jeżeli podejrzewasz u swojego dziecka lub kogoś z Twojego środowiska depresję, nie bagatelizuj tego i skieruj go po pomoc. W tym wpisie podpowiadamy, jak rozpoznać depresję u nastolatków.

Pomarańczowe i białe wstążki

1 marca to dzień wiedzy o samookaleczeniach. Jest to bardzo ważna inicjatywa, która podnosi wiedzę wielu ludzi o zjawisku i zwraca uwagę społeczeństwa na to, że tego problemu nie powinno się lekceważyć. 1 marca organizowane są różnego rodzaju wydarzenia dla osób, które chcą pomóc lub poszukują pomocy. W tym dniu każdy, kto solidaryzuje się z osobami, które cierpią z powodu samookaleczania się, zakładają na nadgarstek białą wstążkę. Osoby gotowe, aby otrzymać pomoc zakładają wstążkę pomarańczową. A Ci, którzy przezwyciężyli problem, a dziś chcą nieść pomoc innym, wybierają pomarańczowo-białą wstążkę. Warto zwrócić uwagę na tę symbolikę. Pamiętaj, że Twoja reakcja na niepokojące zachowania może uratować komuś życie.

Zobacz także

Kryzys wieku średniego – kiedy się zaczyna, ile trwa, co robić?

Kryzys wieku średniego u mężczyzn, jak i u kobiet to temat, który wzbudza często wiele emocji i skłania do głębszych refleksji. Dla niektórych jest to okres, ...
więcej »

Hejt w internecie – czym jest i jaki może mieć skutek

W ostatnim czasie można odnieść wrażenie, że brak życzliwości, a czasem wręcz agresja to już pewnego rodzaju norma w internecie. Nieprzyjemne komentarze w mediach społecznościowych, na ...
więcej »

Syndrom Piotrusia Pana – przyczyny, objawy, pomoc

Syndrom Piotrusia Pana to zjawisko, które w dzisiejszym społeczeństwie budzi coraz większe zainteresowanie, zarówno wśród psychologów, jak i osób zmagających się z trudnościami dorosłości. Choć większość ...
więcej »

Trudne dziecko – czyli jakie?

Jak postępować z trudnym dzieckiem? W jakich okolicznościach można w ogóle stwierdzić, że nasza pociecha to„trudne dziecko”? Wraz z wejściem w okres nastoletni, często zaczynają pojawiać ...
więcej »

Zakończenie psychoterapii. Kiedy i jak rozstać się z terapeutą?

Zakończenie psychoterapii to ważny etap w procesie zdrowienia i rozwoju świadomości. Podjęcie tej decyzji wymaga zrozumienia własnych potrzeb i gotowości do samodzielnego radzenia sobie z życiowymi ...
więcej »

Jak radzić sobie z samotnością?

Samotność to stan emocjonalny, a nie obiektywny fakt. To, że ktoś siedzi sam w domu, nie oznacza od razu, że jest samotny. Podobnie – można też ...
więcej »

Wewnętrzny krytyk – jak sobie z nim radzić?

W każdym z nas mieszka wewnętrzny krytyk – ten subtelny głos, który potrafi podważyć każdą decyzję, ocenić nasze umiejętności, a czasem nawet zrujnować wiarę we własne ...
więcej »

Zaburzenia ze spektrum autyzmu. Autyzm i zespół Aspergera – objawy u dzieci i dorosłych

Autyzm jest zaburzeniem rozwijającym się na wczesnym etapie życia. Dotyczy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, a ponieważ może objawiać się w różny sposób i mieć zróżnicowany stopień ...
więcej »

Proszę obrócić urządzenie